Bosna
Bosna je
Mozaik od žvaka
Na platou Skenderije
Kauč
Zastrt dekom
Vreo
Sulunar
Pepeo
Na balkonu preko puta
Tih otac šehida
Puši
Čeka
Da se kao stup pepela
Bešumno prelomi
Da padne
U pepeljaru
U mezar
Iskre
Grleći opranu storu
Mama se surva sa stolice
Tata hitro priđe
Kleknu i uze je u naručje
Kao mladu
Zavičaj
Zavuče se zavičaj pod rebra
Kao buba pod kamen
Kamenčić onaj
Pred zgradom
Neprevrnut
Rajslinge
Penzioneri brižno plaste
Sevape: onostrane dionice
Potajice, patkama nadijevaju
Imena: Bela, Matan, Đulsa…
Da se ne baci, ne zatrpa
Šetnjom troše korake
Kao doviknuti, zastanu
Da osmotre osmrtnice
Crne, zelene, plave
Snijeg
Božja prhut
Na ramenima
Svijeta
Mamci
U prašini kiše
Odbačen medo
Šutnuta lopta
Ostade u travi
Sve sjajniji
Mame te mamci
Otkotrljaše se
Odapeti porculanci
Pod kauče
U mrak
Grad
Odsutan si koraknuo
Na peron
Autobus ode dalje
A tebi se još
Ne silazi s trešnje
Zakućom
Još si tamo
Gdje te
Nema
